Sonized.com

Kliniczne efekty leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE–I) u chorych z niewydolnością serca

1. Zwiększenie tolerancji wysiłku
2. Poprawa hemodynamiczna z ustępowaniem lub łagodzeniem klinicznych objawów niewydolności serca
3. Zmniejszenie częstości hospitalizacji
4. Skrócenie czasu hospitalizacji
5. Wzrost stężenia K+ i Mg++ w komórce
6. Poprawa geometrii lewej komory (korzystny wpływ na „remodeling”)
7. Cofanie się przerostu lewej komory
8. Zmniejszenie zaburzeń rytmu serca
9. Zmniejszenie śmiertelności w przebiegu niewydolności serca

Podstawowe cele leczenia niewydolności serca:

1. Zahamowanie lub stłumienie reakcji neurohumoralnych
2. Odciążenie serca poprzez zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego
3. Poprawa kurczliwości z następowym zwiększeniem rzutu skurczowego i minutowego
4. Wyrównanie zaburzeń elektrolitowych

Fizjologiczne i hemodynamiczne efekty działania inhibitorów konwertazy angiotensyny

1. Obniżenie poziomu:
· angiotensyny II
· aldosteronu
· noradrenaliny
· endoteliny–1 (fozynopril)
· wazopresyny

2. Zwiększenie poziomu:
· kinin
· prostaglandyn

3. Zmniejszenie obciążenia wstępnego (preload)

4. Zmniejszenie obciążenia następczego (afterload)

5. Zmniejszenie oporu obwodowego
i płucnego

6. Hamowanie proliferacji miocytów

7. „Zmiatacz” wolnych rodników (kaptopryl)

Klasyfikacja niewydolności serca wg NYHA

I° Bez ograniczenia podstawowej wydolności fizycznej. Podstawowa aktywność fizyczna nie powoduje zmęczenia, duszności, kołatania serca.

II° Niewielkie ograniczenie wydolności fizycznej.
W spoczynku brak objawów. Podstawowa aktywność fizyczna powoduje niewielkie zmęczenie, duszność, kołatanie serca.

III° Znaczne ograniczenie wydolności fizycznej.
W spoczynku nadal brak objawów. Mniejsza
niż podstawowa aktywność fizyczna powoduje zmęczenie, duszność, kołatanie serca.

IV° Znaczne ograniczenie wydolności fizycznej, objawy występują praktycznie już w spoczynku.